لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران

آیا معصومین به مادیات نیز علاقه مند بوده اند؟

دسته: پیامبر شناسی , معارف
۳ دیدگاه
جمعه - ۴ تیر ۱۳۹۵
آیا معصومین به مادیات نیز علاقه مند بوده اند؟Reviewed by کارشناس دینی on Jun 24Rating:

معصومان علیهم السلام- و نیز در مراتب بعدى، اولیاى الهى- تنها عشق به خداوند متعال دارند و از آنجا که عشق به حضرت حق، اقتضا مى‏کند که قلب از التفات به غیر او ممنوع باشد و تنها تعلق به محبوب داشته باشد؛ این بزرگواران همواره از هر آنچه این یاد و التفات و تعلق را منصرف کند، هراسناک بوده‏اند؛ و چون تعلق به مسائل مادى و دنیوى از زمره امورى بوده است که موجب غفلت از ذکر و توجه انحصارى به حضرت حق مى‏شود، معصومان و اولیاى الهى، از نفوذ چنین تعلقاتى بیمناک بوده و همواره از خداوند متعال مى‏خواسته‏اند آنها را از ورود به این ورطه لغزان و خطرناک نجات دهد. در مناجات امام حسین علیه السلام در روز عرفه مى‏خوانیم: «و نَجِّنی مِنْ أَهْوالِ الدّنیا»؛ «و پروردگارا مرا از خطرها و کشش‏هاى دنیوى نجات ده» و نیز از خدا مى‏خواهد که آنها را از غفلت از یاد و نام او مصون دارد؛ همچنان که امام زین العابدین علیه السلام در دعاى هشتم‏ صحیفه سجادیه‏ مى‏فرماید:

«اللهم إنّى أَعُوذُ بِکَ مِنْ سَنَهِ الْغَفْلَهِ»؛ «خدایا از خواب غفلت به تو پناه مى‏آورم».

آنان با تضرع از بارگاه کبریاى الهى دردمندانه مى‏طلبیدند که دل، زبان و اعضاى بدن و روحشان، در یاد خدا و شکر و طاعت او باشد: «وَاشْغَلْ قلُوبَنا بِذِکْرِکَ عَنْ کُلِّ ذِکْرٍ، وَ أَلْسِنَتَنا بِشُکْرِکَ عَنْ کُلِّ شُکْرٍ، وَ جَوارِحَنا بِطاعَتِکَ عَنْ کُلِّ طاعِهٍ»[۱]؛ «و دل‏هاى ما را به یاد خودت از هر یادى و زبان ما را به شکر خودت از هر شکرى و اعضایمان را در طاعت خودت از هر طاعتى، مشغول بدار».

حتما بخوانید  آیا پیامبران در دوره طفولیت نیز دارای عصمت بوده اند؟
دو مگو و دو مدان و دو مخوان‏بنده را در خواجه خود محو دان‏
خواجه هم در نور خواجه آفرین‏فانى است و مرده و مات و دفین‏
چون جدا بینى زحق این خواجه راگم کنى هم متن و هم دیباچه را[۲]

ما به «عصمت» اعتقاد داریم و منشأ آن را در معصومان، شایستگى‏هاى اختیارى آنان مى‏دانیم؛ یعنى، معتقدیم خداوند مى‏دانست عده‏اى از بندگانش، به اختیار خود بیش از دیگران و در بالاترین حد ممکن، از استعداد خود بهره بردارى مى‏کنند. این شایستگى و منزلتى که این افراد، با سیر اختیارى خویش بدان مى‏رسیدند، سبب شد که خداوند تفضّلًا این پاداش و موهبت ویژه را به آنها عطا نماید و آنان را از علم و اراده‏اى برخوردار کند که به واسطه آن، به مصونیت کامل و مطلق برسند. از این رو بر این باوریم که آنان بر تعلق به غیر از حضرت حق، غالب آمده‏اند؛ چرا که ائمه علیهم السلام چون باور قلبى داشتند که‏ «لامؤثرَ فِى الْوجودِ الّا اللّه»؛ همواره از خداوند استمداد مى‏کردند که ایشان را از لغزش و در غلتیدن در تعلّقات مادى، بر حذر دارد؛ و این همه براى من و شما درس است که از خدا بخواهیم ما را از دام تعلّقات برهاند.

یارب این بخشش نه حدّ کار ماست‏لطفِ تو لطف خفى را خود سزاست‏
دست گیر از دست ما، ما را بخرپرده را بردار و پرده‏ىْ ما مدر
باز خر ما را از این نفس پلیدکاردش تا استخوان ما رسید[۳]

___________________________
پی نوشت ها:
[۱]  صحیفه سجادیه، دعاى یازدهم.

حتما بخوانید  معنا و اقسام شفاعت چيست؟

[۲] مثنوى، دفتر ششم، ابیات ۳۲۱۵- ۳۲۱۷.

[۳]  مثنوى، دفتر دوم، ابیات ۲۴۴۳- ۲۴۴۵.


نوشته شده توسط:کارشناس دینی - 3955 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: 14
برچسب ها:
دیدگاه ها
ناشناس این نظر توسط مدیر ارسال شده است. جمعه ۴ تیر ۱۳۹۵ - ۷:۲۵ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

پاسخکده خیلی دوستت دارم

نازنین این نظر توسط مدیر ارسال شده است. جمعه ۴ تیر ۱۳۹۵ - ۷:۵۷ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

من هر روز به پاسخکده سر میزنم و پاسخ های کامل و جامع شما را میخوانم

ناشناس این نظر توسط مدیر ارسال شده است. جمعه ۴ تیر ۱۳۹۵ - ۸:۱۹ ق.ظ پاسخ به دیدگاه

من که به جوابم رسیدم خیلی ممنون

توجه: وارد کردن نام و ایمیل اختیاری است